VIP project de Energieboerderij in het nieuws.

Donderdag 24 september jl. verwelkomde Joep Hermans als projectvoorzitter van de stuurgroep Energieboerderij een dertigtal  genodigden voor een workshop over rekenmethoden voor duurzaamheid van bio-energiegewassen op de Limburgse proeflocatie te Vredepeel. Reden daarvoor is dat er een groot gebrek is aan betrouwbare kengetallen over de energie- en CO2 balans bij de productie van biomassa. Specialisten van Senter Novem, ministeries, certificeringinstanties  en milieuorganisaties  waren uitgenodigd om kennis te nemen van de nieuwste kengetallen uit de praktijk. De proefresultaten werden gepresenteerd en in het veld gedemonstreerd, en waren vervolgens volop aanleiding voor een levendige discussie over de noodzakelijke elementen in de rekenmethoden. Iedereen deelde de eindconclusie, dat een praktische, internationaal toepasbaar instrument van belang is om biomassastromen uit verschillende delen van de wereld goed te kunnen vergelijken.

Te Vredepeel worden in het vierjarige project proefnemingen gedaan met maïs, koolzaad en suikerbieten. De activiteiten op de akker ten behoeve van de teelt zelf, maar ook het gebruik van input voor de teelten worden in die proeven aan de debetzijde meegenomen. Alleen de uitstoot van broeikasgassen voor dierlijke mest wordt toegerekend aan de productie van melk, eieren en vlees. De emissielast voor de productie van kunstmest wordt wel toegerekend aan de teelten. Om het reductiepercentage van broeikasgassen te optimaliseren, bleek het dan ook het beste om geen enkele kilo stikstof in de vorm van kunstmest te gebruiken. Daar werd echter wel direct bij opgemerkt dat een boer zal uitgaan van het rendement per hectare, en dat is een andere benadering dan de procentuele optimalisatie van de reductie van broeikasgassen.

De vraag deed zich voor of een dergelijke rekenwijze gerechtvaardigd is. Bij de productie van kunstmest wordt veel energie gebruikt en komen broeikasgassen vrij. Vanuit de redenering dat kunstmest alleen wordt geproduceerd ten behoeve van de landbouw, wordt die uitstootlast toegekend aan de landbouw. Echter, het internationale IPCC doet dat niet. Alleen emissies als gevolg van de landbouwactiviteit zelf worden toegerekend aan de landbouw. Dubbeltellingen worden zo ook voorkomen, want toerekening aan de chemische industrie en ook nog eens aan de landbouw zal niet gebeuren. Een andere opmerking werd ook nog gemaakt, namelijk ook die chemische industrie zit niet stil en zal steeds duurzamere productiemethoden toepassen. De uitstootgegevens voor kunstmest moeten dus op zijn minst met enige regelmaat worden geactualiseerd.

Ondanks het feit dat aan de creditzijde van de energiebalans nog het een en ander niet werd meegnomen bleken de drie teelten toch zeker rendabel in termen van broeikasgassenemissie en energie-efficiency. Die balans en ook de totale energiebalans per hectare waren positief. Een veelvoud van de input werd als energieoutput geoogst en ook de broeikasgassenreductie was een veelvoud van de uitstoot ten gevolge van het productieproces, zelfs inclusief de toegerekende emissies voor kunstmest. Als dan ook nog een efficiëntieslag gemaakt kan worden en het digistaat, het koolzaadstro, bietenblad en de proceswarmte, tot waarde gemaakt kunnen worden, dan zijn die teelten onder Nederlandse omstandigheden energetisch en emissiewijs duurzaam. Zeker als de emissielast voor de productie van fossiele brandstof ook in de vergelijking wordt betrokken, doorstaan de biobrandstoffen de milieutechnische vergelijkingen zeer
Het is dan ook de bedoeling dat in dit 4 jarige project een meetlat wordt ontwikkeld, die als leidraad moet dienen voor het duurzaam produceren van Biomassa en die als dusdanig erkend wordt door de overheid.

28 september 2009